Co to jest poczucie własnej wartości?

Jedną z dziedzin zainteresowań i badań psychologicznych, jest obszerny dział związany z JA. W nim znajduje się temat samooceny. Wśród psychologów toczą się dyskusje o roli samooceny i jej wpływu na życie. Niektóre dawniejsze tezy, w świetle nowszych badań, zostały podważone, np. że wysoka samoocena wpływa na sukces zawodowy. A to nie jest tak do końca. Raczej odwrotnie – osiągnięcie sukcesu sprzyja podniesieniu samooceny. Przecież można być profesjonalistą i odnosić sukcesy zawodowe mając niepewną samoocenę!

Zgłębiając temat poczucia własnej wartości, zwłaszcza w książkach naukowych i akademickich, nietrudno dostrzec różne stanowiska, w zależności od perspektywy psychologicznej przyjmowanej przez autora. Pomijając rozważania teoretyczne, pragnę zaznaczyć, że JA jest motywem w psychologii, który wciąż ewoluuje.

Definicje samooceny / poczucia własnej wartości.

Słownik psychologii Colmana:
poczucie własnej wartości„postawa wobec siebie lub własna opinia na swój temat czy też ocena samego siebie, która może być pozytywna (korzystna lub wysoka), neutralna lub negatywna (niekorzystna lub niska). Nazywana też samooceną.”

Wybitny psycholog Bogdan Wojciszke pisze:
samoocena jest „afektywną reakcją na samego siebie”
– czyli od gorącego, bardzo emocjonalnego podejścia, do chłodnego, intelektualnego sądu na swój temat.

(Wojciszke „Człowiek wśród ludzi”)

 

Niska i wysoka samoocena

Kiedy słyszymy o poczuciu własnej wartości / samoocenie, to często jednocześnie występuje określenie „wysoka”, bądź „niska”.
Czytelniczka Edyta pisze: moja samoocena nie jest skrajnie niska. Spokojnie „da się z tym żyć”. Chociaż teraz wiem, że jakość mojego życia mogła być o wiele lepsza gdybym zaczęła pracę nad sobą wcześniej.”

Z badań wynika, że większość ludzi ma raczej pozytywną samoocenę.
Wtedy „Wysoka samoocena oznacza ocenę bardzo pozytywną, natomiast niska samoocena nie jest negatywna, lecz lekko czy umiarkowanie pozytywna.” (Doliński, Wojciszke w „Psychologia”, tom2)


Pomoc bezpośrednia

Jednak ta „większość” nie przychodzi do gabinetu psychologa po pomoc. Dlatego mnie bardziej interesuje jednostka oraz stanowisko psychologów – terapeutów, bo do nich zdecydowanie częściej trafiają osoby z samooceną niską, niepewną, niestabilną. Terapeuci muszą umiejętnie posługiwać się metodami wspierającymi ich Klientów w pracy nad samooceną. Oczywiście, powinni też opierać swoją wiedzę na dokonaniach psychologów – naukowców. Przyjrzymy się pracy parktyków w kolejnych artykułach.

Tomasz

By | 2016-10-15T18:46:44+00:00 15.10.2009|Categories: poczucie własnej wartości|0 komentarzy

About the Author:

Psycholog i coach. Od nastolatka interesuje się metodami doskonalenia umysłu, samorozwojem i duchowością. Żyje z pasją robiąc to, co lubi - prowadzi szkolenia z zakresu rozwoju osobistego, ćwiczy jogę i wędruje po górach. W szczęśliwym małżeństwie z Joanną Stelmach :)

Dodaj komentarz

avatar
wpDiscuz