Przemoc w rodzinie to zachowanie mające na celu sprawowanie kontroli nad bliską osobą. Może przybierać różne formy ale każda z nich stanowi zagrożenie i jest niezgodna z prawem:

przemoc fizyczna to np. bicie, kopanie, policzkowanie, szarpanie, popychanie, duszenie, ciągnięcie za włosy, rzucanie przedmiotami a także używanie niebezpiecznych przedmiotów lub grożenie ich użyciem;

przemoc psychiczna to np. straszenie zabójstwem, użyciem przemocy, zabraniem dzieci; niszczenie lub grożenie zniszczeniem rzeczy, upokarzanie, używanie wulgarnych słów, mówienie kobiecie, że jest do niczego, że jest brzydka, głupia, chora psychicznie, że nikt jej nie zechce, że bez niego sobie nie poradzi, itp.

– przemoc seksualna to zmuszanie do odbycia stosunku lub poddania się innym zachowaniom seksualnym, lub też wymuszanie współżycia w nieakceptowanej formie;

– przemoc polegająca na osaczaniu to np. ciągłe chodzenie za kimś, dzwonienie do niego w celu wyrządzenia mu krzywdy lub zastraszenia;

– przemoc ekonomiczna to np. utrzymywanie kobiety w całkowitej zależności finansowej, zakazywanie jej pracy zawodowej, niedawanie wystarczającej ilości pieniędzy na prowadzenie domu;

– przemoc w wymiarze społecznym to zakazywanie kobiecie kontaktów z rodziną, przyjaciółmi, zabranianie jej wychodzenia z domu, upokarzanie jej w miejscach publicznych.

Jeśli doświadczyłaś któregoś z wyżej wymienionych zachowań ze strony obecnego lub byłego partnera, lub znasz kogoś, kto znalazł się w takiej sytuacji, nie milcz!

Nie musisz się bać!
Nie musisz się wstydzić, bo to nie Ty jesteś winna!

Jeśli to Ty stosujesz przemoc, zastanów się – kto dał Ci prawo do bicia i poniżania osób najbliższych?!