Przeprowadziliśmy mini-kurs emailowy o Odwadze Bycia Prawdziwym Sobą. Pierwsze zadanie polegało na opisaniu co to w ogóle dla mnie oznacza „być prawdziwym sobą”. Drugie zadanie miało na celu zastanowienie się i odpowiedzenie na pytanie - Co mnie powstrzymuje przed byciem prawdziwym sobą?
Czym różni się zachowanie asertywne od egoizmu? Zarówno zachowanie egoistyczne jak i asertywne mogą mieć na celu realizowanie własnych interesów. Jednak podejście do innych osób w tych dwóch postawach jest odmienne. Zachowanie asertywne, to jak my je pojmujemy, jest zachowaniem wyrażającym szacunek i miłość do siebie i do innych.
Moje wskazówki pomogą Ci podejmować życiowe wybory świadomie, w sposób przemyślany, w zgodzie ze sobą i w oparciu o miłość do siebie i do innych osób. Będą to wybory prowadzące do szczęścia, do radości, do bliskości z innymi, do głębokiej satysfakcji. Te wybory pozwolą uniknąć, w największym stopniu, w jakim jest to możliwe, zarówno zaniedbywania siebie czy szkodzenia samemu sobie jak i krzywdzenia innych osób.
Słuchając słów Nicka Vujicica, czy czytając jego książkę, otwieramy się na miłość i wiarę. Chociaż jego ciało jest pozbawione rąk i nóg, jego duch i serce są wielkie. Jest niezwykle kochającą osobą, która doświadczyła tak niewyobrażalnego cierpienia a teraz sam pomaga innym w transformacji życia. Przynosi nam NADZIEJĘ. Bez rąk, bez nóg, bez ograniczeń!
Lęk przed oceną ze strony innych jest problemem nękającym wiele osób. Osoby nim dotknięte, często nie mogą w pełni ujawnić swoich możliwości, umiejętności. Nie mogą, nie potrafią, bo się boją zainteresować innych swoją osobą. Lęk stanowi dla nich przeszkodę uniemożliwiającą życie pełną piersią, wśród innych ludzi.
Brak zajawki, ponieważ wpis jest zabezpieczony hasłem.
Na pozór przecież niczym się nie różniliśmy – byłam na wakacjach tak samo jak oni, tyle że ja czułam się kłębkiem nerwów i żadne sielskie widoczki nie były w stanie tego zmienić.
Ok. 5 lat temu postanowiłam zrobić sobie „wakacje od nerwicy”, z którą nieustannie się zmagam. Moje dawne podejście do tematu nerwicy wynikało z całkowitego braku świadomości – zawsze byłam przekonana, że to ktoś „obcy” siedzi w moim ciele, że jest to mój wróg lub po prostu pech, który nieustannie mnie prześladuje, a przed którym muszę uciekać. Nigdy nawet nie pomyślałam, że to jestem ja, a właściwie jakaś część mnie, tzn. moich problemów, które nierozwiązane, wypływają na wierzch pod postacią nerwicy.
Brak zajawki, ponieważ wpis jest zabezpieczony hasłem.
Jak może brzmieć asertywny komunikat, który daje wolność i jednocześnie stawia granice? „Kocham Ciebie i zależy mi na naszym związku. Chciałabym, abyśmy byli razem, jednak nie za wszelką cenę. Ponieważ bardzo kocham też siebie (i dzieci), zależy mi na swoim (i ich) dobru, nie chcę dalej żyć w taki sposób. Takie Twoje zachowania (opisujesz jakie) bardzo mnie ranią/sprawiają przykrość, odbierają radość bycia z Tobą w związku/oddalają od Ciebie. Nie chcę dłużej godzić się na takie traktowanie".