W jaki sposób tworzymy afirmacje?

Witajcie Kochani!
Zapraszam do przeczytania tekstu dotyczącego afirmacji, jednej z popularnych obecnie technik samodoskonalenia i osiągania sukcesów. Jest to fragment mojej pracy magisterskiej pt. „Kreatywna moc umysłu, czyli nasze myśli tworzą naszą rzeczywistość” (UW, Wrocław 2001).

Mam nadzieję, że lektura będzie inspirująca – zachęcam gorąco do stosowania afirmacji!
Joanna Stelmach

 

gołąb

 

 

Co to jest afirmacja

Według słownika wyrazów obcych (1993) afirmacja (łac. affirmatio) to potwierdzenie, zgoda, aprobata, uznanie czegoś. Afirmowanie jakiegoś stanu jest więc zgodą, by istniał, a poprzez tą akceptację – umacniania go. Według Marc’a Allena (1996) wszystko, co mówimy lub myślimy jest afirmacją – tym silniejszą, im większy ładunek emocjonalny w sobie zawiera. Wszystko, co ktoś mówi do nas, jest afirmacją, jeśli tylko to zaakceptujemy. Nasza podświadomość akceptuje wszystko, niezależnie od tego, czy jest to dla nas korzystne, czy niekorzystne.

W większości osób tkwią dewaluujące ich oceny, zasłyszane w dzieciństwie od rodziców, nauczycieli i in., dlatego w dorosłym życiu afirmują sobie negatywny obraz samego siebie, nerwice, ubóstwo, choroby. Ważne jest więc, aby zmieniać swoją świadomość wpływając w ten sposób na zmianę naszego świata. Należy zaszczepić w swym umyśle myśli tworzące dla nas to, co najlepsze – i do tego właśnie ma służyć technika afirmacji.

 

Technika afirmacji

Aby zacząć ją stosować, należy wpierw zwrócić uwagę na to, co się w życiu nie udaje lub czego brakuje. Następnie znaleźć (sformułować) odpowiednie afirmacje, aby temu zaradzić. Przez powtarzanie afirmacji można zaprogramować swój umysł na pozytywne myśli i w ten sposób osiągnąć upragniony cel.

Według innych autorów, np. znanej terapeutki Sondry Ray (1991), afirmacja jest pozytywną myślą (a więc nie: każdą – obojętnie czy pozytywną czy negatywną), którą świadomie się wybiera i zaszczepia w swoim umyśle w celu uzyskania pożądanego efektu. Jest stwierdzeniem, że coś już jest takie, jakie chcielibyśmy, żeby było. Siła i skuteczność zależy od tego, na ile coś, co wydaje nam się nieprawdopodobne możemy uznać za realne. Jeśli w głębi podświadomości powtarzamy sobie coś przeciwnego (swoje ukryte negatywne przekonania), nie wierzymy, że możemy otrzymać to, co chcemy – afirmacja nie zadziała. Najważniejsze więc to zaakceptować wprowadzaną myśl jako nową rzeczywistość.

Autor książki „Miłość, medycyna i cuda”, dr Berni Siegel mówi, że „afirmacje nie są zaprzeczeniem teraźniejszości, ale nadzieją na przyszłość. Przenikają do twojej świadomości, stają się coraz bardziej wiarygodne, aż w końcu zamienią się w twoją rzeczywistość” (za: Hay, Ćwiczenia, s. 13).

 

Stosowanie techniki afirmacji

Głównym założeniem tej techniki jest zasada, że każdy jest w 100% procentach odpowiedzialny za wszystko, co go spotyka w życiu – tworzy swoje doświadczenia swoimi myślami (bowiem myśl jest twórcza). To, w co wierzymy, jest tym, czego doświadczamy; gdy odmienimy nasze nastawienie i oczekiwania, zmienią się też nasze doświadczenia. Wszystkie zaś problemy oparte są na negatywnym myśleniu. Afirmacje mają umożliwić zmianę dawnych, negatywnych decyzji, postaw, wieloletnich destrukcyjnych nawyków. Oto, jak powinno się je stosować:

Każdą afirmację przepisuje się 10 – 20 razy na kartce papieru, w trzech osobach (ja, ty, on/ona). Po prawej stronie kartki pozostawia się miejsce na zapis reakcji – tu notuje się wszystkie myśli, uwagi, przeświadczenia, lęki i inne emocje, które zauważymy u siebie podczas powtarzania pozytywnych stwierdzeń. Afirmacja o dużej mocy jest w stanie wydobyć wszystkie negatywne myśli i uczucia tkwiące głęboko w podświadomości. Pomaga odkryć, co przeszkadza w osiągnięciu celów. Przepisuje się afirmacje codziennie, dopóki całkiem nie zintegrują się ze świadomością. Wtedy zaczyna się doświadczać zamierzonych celów. Afirmacje można nagrać i odtwarzać z kasety magnetofonowej, można je powtarzać patrząc w lustro, lub z partnerem. Można też mówić je do siebie w dowolnej sytuacji.

 

Zasady pracy z afirmacjami

Inne ważne zasady (Hay 1992, Ray 1991, Ustaborowicz 1991), które należy przestrzegać podczas stosowania afirmacji:

  • Afirmacje powinny być krótkie, przekazywać silne uczucia – wtedy silniej wpływają na umysł.
  • Wyrażać afirmacje w najbardziej pozytywny sposób, tzn. potwierdzać to, czego chcemy, a nie to, czego nie pragniemy (nie: już nie będę robił, czego nie lubię, lecz: teraz robię to, co lubię).
  • Wypowiadać należy je w czasie teraźniejszym, nie w przyszłym. Zakładamy, że to na czym nam zależy już istnieje (np. nie: chcę mieć, ale: mam). Jest to kwestia wiary. To nie kłamstwo, lecz potwierdzenie faktu, że wszystko najpierw jest tworzone na płaszczyźnie umysłu, nim może być ujawnione w obiektywnej rzeczywistości).
  • Zachować cierpliwość – jedne afirmacje działają natychmiast, na skutki innych trzeba trochę poczekać (zależy to od siły wewnętrznych oporów, lęków).
  • Praca z afirmacjami może przynosić chwilowe pogorszenie się samopoczucia (zwątpienie, zamęt, negatywne odczucia) – wtedy nie zrażać się, lecz spokojnie kontynuować pracę, pamiętając, że to naturalny etap oczyszczania podświadomości (czasem trzeba też przedefiniować pojęcia, własne wyobrażenia o szczęściu, o miłości, dotrzeć do tego czego naprawdę się pragnie).
  • Afirmacje dobrze jest wspierać działaniami w świecie rzeczywistym, wykorzystywać wszystkie szanse, np. afirmując dostatek można czekać na spadek lub wygraną w totka, można też zaoferować światu swoje uzdolnienia i umiejętności.
  • Nie powinno wypowiadać się ich machinalnie, powierzchownie. Jeśli wątpliwości, opory czy negacje wewnętrzne przeszkadzają w stosowaniu afirmacji, zacząć od utwierdzenia się w przekonaniu, że naprawdę posiada się moc tworzenia takiej rzeczywistości, jaką się pragnie.
  • Pamiętać, że najbardziej destruktywnymi wzorcami zakorzenionymi w psychice są: żywienie urazy, autokrytycyzm i poczucie winy – kluczem do pozytywnych zmian jest samoakceptacja i wybaczenie każdemu.
  • Nie wierzyć w ograniczenia i w pierwszej kolejności (po wybaczeniu) nabyć przekonania, że zasługuje się na wszelkie dobro (bez tego możemy nie pozwalać sobie na afirmowaną pomyślność, spełnienie pragnień).
  • Pozbyć się lęku przed jutrem, zabójczego dla wszelkiej pomyślności. Od siły naszej wiary, od naszego kontaktu z Bogiem (Uniwersum, Wyższą Inteligencją) zależy jakość naszego życia.

 

Jedynym powodem, dla którego ludzie nienawidzą siebie, jest to, że uważają się za oddzielonych od Boga. Widzenie siebie poza Bogiem wywołuje poczucie izolacji i totalnej beznadziejności, aż w końcu zaczynają mówić takie rzeczy, jak: „nie mogę” (…) Każda wypowiedź zawierająca „nie mogę” natychmiast wpędza cię w totalną beznadziejność. Tym, co faktycznie skutkuje, jest stwierdzenie: „Z Bożą pomocą mogę łatwo osiągnąć…” (Ray, Jedyna dieta…, s. 44 – 45).

 

Kiedy zorientujesz się, że zaczynasz myśleć o (…) problemach, ZATRZYMAJ SIĘ! Pomyśl o Bogu. To jest właśnie rezygnacja z negatywnych myśli o tobie i problemie. Wyłącz ego. Medytuj, pisz afirmacje, zwracaj twoje myśli do Boga, będącego źródłem wszelkiej pomocy i uzdrowienia” (Ray, Jedyna dieta…, s. 81).

 

By | 2016-10-15T18:47:50+00:00 22.05.2008|Categories: rozwój osobisty|Tags: |0 komentarzy

About the Author:

Psycholog i terapeuta – pracuje w nurcie terapii skoncentrowanej na rozwiązaniach i poznawczo-behawioralnej. Jej pasją jest Miłość i Duchowość – ich obserwacja, kontemplacja i świadome przejawianie w codziennym życiu. Uwielbia przyrodę, jogę, śmiech. Szczęśliwa małżonka Tomasza Kurzydłowskiego :)

Dodaj komentarz

avatar
wpDiscuz