Wdzięczność


Ostatni dzień roku, a także cały okres świąteczno-noworoczny, jest okazją do podsumowania wydarzeń z ostatnich 12 miesięcy, jak i określenia planów na przyszłość.

Za pomocą kalendarza odmierzamy czas a cały rok jest taką szufladką, gdzie układamy (lub wrzucamy) wydarzenia, których doświadczyliśmy.

Pewna znajoma Pani powiedziała – “niech wreszcie skończy się ten rok”. Doświadczyła w nim wielu cierpień związanych ze śmiercią członka rodziny, ją samą dopadły, jak nigdy dotąd, liczne choroby. Uważa, że nowy rok przyniesie zmiany, w domyśle na lepsze…

Coś w tym jest. Może konstruujemy takie mentalne klucze, które umożliwiają nam zamkniecie jednej szuflady i otworzenie nowej? Chociaż jest tak, że niejednokrotnie musimy przełożyć doświadczenia z szuflady opisanej “rok 2009” do szuflady z napisem “rok 2010” – jako naturalną kontynuację wszelkich procesów życiowych. Bo mimo, że mamy swoje konstrukty – szufladki, ale natura – mam na myśli procesy, rytmy psychiczne i biologiczne w nas, tych ram raczej się nie trzymają. Co nie przeszkadza nam, właśnie na przełomie roku, zastanowić się nad tym co było i co będzie.

W odchodzącym roku mogłeś doświadczyć różnych sytuacji. Chciałbym, abyś przez chwilę zastanowił się, czy możesz wyrazić swoją wdzięczność:

– za to co się wydarzyło – dobrego i złego. Szczególnie te złe sytuacje potraktować jako ważne nauki, wyciągnąć z nich wnioski na przyszłość. A te dobre docenić – czuły gest, uśmiech, bliskość…

– za to co zrobiłeś, dokonałeś, pomyślałeś

– za spotkania z innymi ludźmi

– za to, że byłeś

– za życie Twoje

                           bliskich

                           innych ludzi
                                              za Świat

Jak się tak głęboko zastanowisz, to okaże się, że jest za co dziękować losowi, innym i sobie!
Jest za co dziękować Najwyższemu!


Tomasz Kurzydłowski


Wdzięczność
Jest taka wdzięczność kiedy chcesz dziękować
lecz przystajesz jak gapa bo nie widzisz komu
a przecież sam nie jesteś płacząc po kryjomu
Niewidzialny jest z Tobą co jak kasztan spada
jest taka wdzięczność kiedy chcesz całować
oczy włosy niewidzialne ręce
powietrze deszcz co chlapie
zimę saneczki dziecięce
dom rodzinny co spłonął z portretem bez ucha
rozstania niby przypadkowe
kiedy żyć nie wypada a umrzeć nie wolno
jest taka wdzięczność kiedy chcesz dziękować
za to że niosą ciebie nieznane ramiona
a to czego nie chcesz najbardziej się przyda
szukasz w niebie tak tłoczno i tam też nie widać

                                                      Jan Twardowski

Szczęśliwego Nowego Roku, spełnienia marzeń i wszechogarniającej Miłości!
Joanna & Tomasz

ZAREZERWUJ MIEJSCE bo już 18, 20 i 22 września – 3 BEZPŁATNE AUDYCJE NA ŻYWO (WEBINARY) O POCZUCIU WŁASNEJ WARTOŚCI

3 lekcje o poczuciu własnej wartości - info o webinarach
By | 2009-12-31T15:46:00+00:00 31.12.2009|Categories: duchowość, rozwój osobisty|1 komentarz

About the Author:

Psycholog i coach. Od nastolatka interesuje się metodami doskonalenia umysłu, samorozwojem i duchowością. Żyje z pasją robiąc to, co lubi - prowadzi szkolenia z zakresu rozwoju osobistego, ćwiczy jogę i wędruje po górach. W szczęśliwym małżeństwie z Joanną Stelmach :)

Dodaj komentarz

avatar
Anonymous
Gość

przepiękny wiersz…już umieszczam w zasięgu wzroku:)

górfanka:)

wpDiscuz