Ku Bogu

Kochani, chcę się z Wami podzielić wierszem, który stworzyłam prawie rok temu. Było to w czasie, kiedy moja kochana przyjaciółka Ola (pozdrawiam Cię Olusiu! J) będąca w zaawansowanej ciąży przeżywała bardzo trudne pod względem zdrowotnym chwile, ja sama też byłam chora, choć niewspółmiernie mniej poważnie. W związku z tym nachodziły mnie różne przemyślenia o życiu i śmierci, o sensie naszych ludzkich doświadczeń, o wierze w Siłę Wyższą… Te myśli ułożyły się w wiersz, który od tamtej pory pomaga mi w trudnych momentach, dodaje sił i ufności, pomaga uwierzyć w doskonałość wszystkiego, co się dzieje… Może i Was natchnie pozytywnym duchem – bardzo bym tego chciała!

KU BOGU

Moja wiara rośnie w siłę

Pewność staje się nieugięta

Rozrywam kajdany lęku

Od dzisiaj będę jak święta.

Wątpliwości zostawiam za sobą

Z Bogiem jednoczę me myśli

Odrzucam daleko niepokój

Miłość i ufność są dla mnie wszystkim.

Życie i śmierć przyjmuję jednako

Zdrowie, chorobę uznaję za dar

Niczego, co przyjdzie nie zobaczę wrogiem

We wszystkim DOBRO, we wszystkim PAN!

Odważnie i ufnie w przyszłość spoglądam

Wiem, że miłością uzdrowimy świat

Bóg zawsze we mnie, Bóg zawsze w Tobie

Spokojni, radośni – nieśmiertelni wszak!

Boże kocham Cię całym sercem

Widzę Cię w każdym, dostrzegam Cię wszędzie

Wypełniasz mą duszę po brzegi

Szczęśliwa i wdzięczna była, jest i będzie.


Z MIŁOŚCIĄ DLA WAS

Joanna Stelmach

ZAPISZ się i obejrzyj 3 krótkie wideo o poczuciu własnej wartości

3 wideo o poczuciu własnej wartości
By | 2008-12-27T15:52:00+00:00 27.12.2008|Categories: duchowość|0 komentarzy

About the Author:

Psycholog i coach. Od nastolatka interesuje się metodami doskonalenia umysłu, samorozwojem i duchowością. Żyje z pasją robiąc to, co lubi - prowadzi szkolenia z zakresu rozwoju osobistego, ćwiczy jogę i wędruje po górach. W szczęśliwym małżeństwie z Joanną Stelmach :)

Dodaj komentarz

avatar
wpDiscuz