Nasza czytelniczka Aleksandra przesłała nam fragment wypowiedzi Viktora Frankla na temat miłości:

“Przeszyła mnie pewna myśl: po raz pierwszy w życiu ujrzałem prawdę, jaką opisują poeci w swych pieśniach, którą obwieszczają najwięksi mędrcy. Prawdę, która mówi, że miłość jest podstawowym i najwyższym celem ludzkich dążeń.
Potem uchwyciłem znaczenie tego największego z sekretów przekazywanego przez ludzką poezję, myśl ludzką i ludzką wiarę – “zbawienie nadchodzi przez miłość i w miłości.”

Ola podała (na podstawie książki Alana Loya McGinnisa “Sztuka Przyjaźni”), że Viktor Frankl doznał tego objawienia w obozie koncentracyjnym w Oświęcimiu, kiedy rozmyślał o swojej żonie.

——————————-

Prof. Viktor Emil Frankl (1905–1997) – austriacki psychiatra i psychoterapeuta. Więzień obozów koncentracyjnych w Teresinie, Oświęcimiu, Dachau. Po wojnie, do 1970 roku dyrektor Polikliniki Neurologicznej we Wiedniu. Twórca analizy egzystencjonalnej i logoterapii. Przyznano mu 29 doktoratów honoris causa, w tym także w Polsce, na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim (w1994). Autor ponad 30 książek, niektóre stały się bestsellerami: “Ludzkie poszukiwanie sensu”, ” Człowiek cierpiący”, “Psycholog w obozie koncentracyjnym”, ” Nieuświadomiony Bóg”.
Jego praca uznawana jest za jedną z najbardziej znaczących myśli od czasów Freuda i Adlera a książka “Ludzkie poszukiwanie sensu jest uważana za jedną z 10 najbardziej wpływowych książek w USA.

[notkę biograficzną opracowałem na podstawie Wikipedii i biografii na stronie KUL]