Czy mając wysokie poczucie własnej wartości nie stanę się ważną egoistką, myślącą, że ja to wszystko potrafię najlepiej, najpiękniej?

Monika, Uczestniczka naszego internetowego warsztatu „Strategia Budowania Poczucia Własnej Wartości” zadała pytanie – Czy mając wysokie poczucie własnej wartości nie stanę się ważną egoistką, myślącą, że ja to wszystko potrafię najlepiej, najpiękniej?

 

paw

Poczucie, że wszystko potrafię najlepiej, najpiękniej – to pozorna wysoka samoocena; fot. ViktorHanacek.cz

 

Wysoka samoocena to nie są klapki na oczach. Jest ona oparta na świadomości zarówno twoich zalet, jak i wad. Potrafisz zauważać w sobie nie tylko to co pozytywne, widzisz także swoje negatywne, szkodliwe cechy i nawyki np. to że przejawiasz agresję wobec innych, albo, że masz tendencję do kłamstw.

Nie udajesz, że ich nie ma, nie ukrywasz swoich słabości przed sobą i innymi. Nie obwiniasz siebie za to, że jeszcze je posiadasz. Potrafisz siebie zaakceptować także z nimi, co nie oznacza rezygnacji ze zmiany! Wiesz, że warto się rozwijać, że masz nad czym pracować, i robisz, to bo zależy Ci na samorozwoju. Jednocześnie, pomimo tych „niedoskonałości”, oczywiste jest dla Ciebie, że jesteś wartościową osobą i zasługujesz na szczęście i miłość.

Wysoką samoocenę dość często myli się z arogancją, przechwalaniem się, chełpieniem, samolubstwem czy egoizmem. Wszystko to świadczy o kruchej i niestabilnej samoocenie a nie o prawdziwej, bezpiecznej, stabilnej wysokiej samoocenie. Kiedy usilnie starasz się pokazać innym od jak najlepszej strony, zwykle starasz się w ten sposób ukryć mniej chwalebne aspekty siebie.
Poczucie, że wszystko potrafię najlepiej, najpiękniej – to pozorna wysoka samoocena. To przyjęcie złudzenia, że jesteś lepsza od innych, aby poczuć się lepiej (kiedy tak naprawdę sporo w Tobie wątpliwości na swój temat). Już Alfred Adler (1870-1937), twórca psychologii indywidualnej, twierdził, że kompleks wyższości jest przejawem kompleksu niższości.

„Prawdziwa” wysoka samoocena nie zawiera elementów narcystycznego porównywania się czy współzawodnictwa z innymi. To przekonanie, że jesteś dobra, wartościowa i godna szacunku, tak jak każdy inny człowiek. Nie musisz nikomu udowadniać swojej wartości. Nie potrzebujesz się wywyższać. Po prostu cieszysz się z tego kim jesteś, a nie z tego, że jesteś lepsza od innych.
Wiesz, że każdy człowiek jest kimś szczególnym. Że każdy jest piękny i cudowny – na swój niepowtarzalny sposób. I że nikt nie jest piękniejszy czy lepszy od kogokolwiek – jest po prostu, wspaniale inny. Dlatego cenisz swoją wyjątkowość na równi z wyjątkowością innych ludzi, i unikasz myślenia, że ktoś jest lepszy czy gorszy od Ciebie.

Nie można mieć zbyt wysokiej samooceny, tak samo jak nie można być zbyt zdrowym. Natomiast można grać, udawać kogoś o wysokim poczuciu własnej wartości lub dążyć do tego stanu w niezbyt przyjemny sposób np. wywyższając siebie kosztem innych – ale to wszystko jest oznaką tego, że osoba, która tak się zachowuje ma z samooceną problemy!

Joanna Stelmach

 

By | 2016-10-15T18:42:40+00:00 10.03.2016|Categories: poczucie własnej wartości|Tags: , |0 komentarzy

About the Author:

Psycholog i terapeuta - pracuje w nurcie terapii skoncentrowanej na rozwiązaniach i poznawczo-behawioralnej. Jej pasją jest Miłość i Duchowość - ich obserwacja, kontemplacja i świadome przejawianie w codziennym życiu. Uwielbia przyrodę, jogę, śmiech. Szczęśliwa małżonka Tomasza Kurzydłowskiego :)

Dodaj komentarz

avatar
wpDiscuz